Casuïstiek: de brug tussen beleid en realiteit

Leren op de werkvloer. Sommige werknemers staan te popelen om nieuwe informatie op te nemen, anderen doen dit met (lichte) tegenzin. Grote bedrijven hebben vaak permanente educatie-programma’s, waarvan sommige leermodules verplicht zijn. Denk aan onderwerpen zoals compliance, gedragscode, safety, human factors en privacy. Er is nu eenmaal kennis die werknemers nodig hebben om hun werk goed en veilig uit te voeren. Deze leerprogramma’s komen vaak in de vorm van classroom-training, e-learnings, en/of een examen. Zo weten managers dat iedereen de informatie heeft gekregen. Maar hoe zorg je dat medewerkers die informatie niet alleen krijgen, maar ook onthouden, begrijpen, en toepassen wanneer dat nodig is?

Versterk het leereffect

Je kunt het leereffect versterken door mensen meer moeite te laten doen. Als mensen zich meer moeten inspannen om informatie uit hun geheugen op te halen, worden in de hersenen meer verbanden gelegd. Als gevolg begrijpen zij de stof beter én onthouden zij het sneller. Dit bereik je niet alleen met dikke studieboeken of de vaak passieve klassikale trainingen.

Juist handelen door casuïstiek

Om de leerinspanning te verhogen kun je casussen gebruiken in je trainingen: praktijkvoorbeelden die een brug slaan tussen beleid en realiteit. Casussen helpen mensen om de regels en risico’s in alledaagse – maar ook minder alledaagse – gebeurtenissen beter te herkennen en in te schatten. Want je kunt de regels nog zo goed kennen, het is een heel ander verhaal als je ineens in een situatie komt waarin je die regels daadwerkelijk moet toepassen. Herken je de situatie? Weet je wat de regels zijn? Weet je wat in dit geval het gewenste gedrag is? Door deelnemers na te laten denken over scenario’s, vergroot je de kans dat ze op het juiste moment het juiste gedrag vertonen. Gebruik bijvoorbeeld waargebeurde verhalen uit het (recente) verleden, zoals een bedrijfsongeval, die werknemers moeten analyseren. En leg hen vragen voor over de casus. Dit maakt het realistisch en benadrukt de noodzaak van weten hoe juist te handelen.

Stel dat je een trainingsprogramma opstelt voor het compliance-beleid. In plaats van lappen tekst en regeltjes die werknemers uit hun hoofd moeten kennen, schotel je waargebeurde situaties voor. Scenario’s die bij de werkzaamheden passen en daadwerkelijk kunnen voorkomen. De boel een beetje tweaken, en je hebt zo meerdere vraagstukken opgesteld per casus. Welke handelingen dienen werknemers uit te voeren in situatie W? Wat is het risico bij scenario X? Is er reden tot zorg bij Y? Of als gebeurtenis Z zich voordoet, wat is dan de correcte volgorde van acties?

Kennis, herkenning, bewustwording, beoordeling en handelen komen samen. Het vergt meer moeite dan alleen lezen of luisteren. Het vergroot de kans dat mensen de juiste beslissingen nemen op het juiste moment. Daarnaast is het schaalbaar, omdat je dezelfde dilemma’s aan een grote groep medewerkers kunt voorleggen, zo lang het maar herkenbaar is voor die groep. Om de meest reële casussen te ontwikkelen, is het belangrijk dat een expert op het betreffende onderwerp samenwerkt met L&D en mogelijk ook de business.

Hersenkrakers voor meer bewustwording

Je kunt casussen op verschillende manieren uitwerken. Je kunt ervoor kiezen om een relatief makkelijk scenario te schetsen waarin het vrij duidelijk is welk gedrag van mensen wordt verwacht. Ze weten dan welk antwoord gewenst is. Dat is helemaal niet erg. Het doel is dat ze aan het denken worden gezet. Dat zij zich bewust zijn van de situaties die kunnen voorkomen en wat dan het gewenste gedrag is. Je kunt het ook ingewikkelder maken. Dilemma’s waarin het juiste antwoord minder voor de hand ligt. Of scenario’s waarbij mensen moeten kiezen tussen kwaden. In de praktijk loopt het nou eenmaal ook niet altijd allemaal op rolletjes. Hersenkrakers dus. Mensen moeten goed nadenken over de situatie en verschillende zaken tegen elkaar afwegen. Casuïstiek leent daarom zich uitermate goed voor integriteits- en ethische kwesties.

In de praktijk loopt het nou eenmaal ook niet altijd allemaal op rolletjes.

Ben transparant over grijze gebieden

Vergeet niet om mensen direct te voorzien van positieve feedback, zodat ze leren van de dilemma’s die zij voor hun kiezen krijgen. Waarom is dat ene antwoord meer gewenst dan het andere? Wat ligt ten grondslag aan het gewenste gedrag? Zeker in geval van ‘grijze gebieden’ is het belangrijk dat je de situaties goed uitlegt. Daarnaast is het uitermate belangrijk dat je werknemers de mogelijkheid biedt om over de casussen in gesprek te gaan. Hoe reëel zijn de dilemma’s? Welke beslissingen kan ik het beste nemen? Wat gebeurt er als ik de verkeerde keuze maak? Hoe denken collega’s hierover? Het is ontzettend belangrijk om een transparante en veilige omgeving te creëren waarin dit soort zaken besproken kunnen worden. Zo leren mensen het beste wat wel en niet te doen.

Zeker in geval van ‘grijze gebieden’ is het belangrijk dat je de situaties goed uitlegt.

Sneller begrijpen, beter werken

Is casuïstiek dan de heilige graal? Uiteraard zijn er nog genoeg andere leermethodes die kennisborging in de hand werken, zij het niet allemaal even schaalbaar. Daarnaast spelen ook omgevingsfactoren een rol als het gaat om het leren en juist toepassen van regels. Denk aan bedrijfscultuur, voorbeeldfiguren zoals collega’s en management, handhaving en meer. Maar een ding is zeker: als mensen hun brein harder aan het werk zetten, onthouden zij beter.

Verwerk dus jouw leerstof in casussen om werknemers actief aan de slag te laten gaan. Zo zullen zij de informatie sneller onthouden, beter begrijpen en eerder correct toepassen wanneer nodig op de werkvloer. En dat resulteert in slimmer, sneller, beter en veiliger werken!

 


Casuïstiek is uitermate geschikt voor compliance (awareness) programma’s. Meer lezen over de uitdagingen binnen compliance? Download hier het whitepaper ‘De veranderende rol van de Compliance Officer’.